Onun adını Milli Məclisdən eşitmişik. Onu həm də anası – məşhur şairə Nurəngiz Günün qızı kimi tanıyırıq.

Sabahinfo.az Publika.az saytına istinadən millət vəkili Jalə Əliyeva ilə müsahibəni ixtisarla təqdim edir.

- İşdən özünüzə, istirahətinizə vaxt ayıra bilirsiniz?

- Çalışıram ayırım. Amma çox vaxt mümkün olmur. Çünki işin istiqaməti çoxdur, sadəcə Parlament iclasları deyil. Bundan başqa, seçicilərlə görüşlər, tədbirlər, pedaqoji fəaliyyət, dərslər - bütün bunlar və ailə. Bəzən düşünürsən ki, günün 24 saatı çatmır. 

- Qızınızın bir neçə ay öncə toyu oldu. Sizinləmi yaşayır?

- Yox, öz ayrı evləri var, müstəqil, sərbəst yaşayırlar.   Tək yaşayıram.

- Çətin deyil ki, qadın üçün tək yaşamaq?

- Müəyyən mənada çətindir. İstər qadın, istər kişi, mən bunu ayırmaq istəməzdim. Sadəcə olaraq, kişilər tək yaşaya bilmirlər. Onlar qısa bir müddətdə ailələrinə yeni bir düzən, səliqə gətirməyə çalışırlar və bunu bacarırlar. Amma qadınlara bu bir qədər çətin başa gəlir. Tək yaşamaq qisməti olan qadın o boşluğu artıq digər işlərlə - çalışdığı işi ilə, fəaliyyəti ilə doldurmağa çalışır.

- Jalə xanım, uşaqlığınızla bağlı sual vermək istəyirəm. Necə uşaq olmusunuz? 

- Məktəbdə əlaçı olmuşam. Məni sinif nümayəndəsi seçmişdilər. Adım həmişə şərəf lövhəsində idi. Biz sovet dövrünün  uşaqlarıyıq.  Kifayət qədər fəal uşaqlığım olub. O vaxt Yuri Qaqarin adına pionerlər sarayının, bəlkə də, ən aktiv üzvü idim. Leonid Brejnev bir neçə dəfə  Azərbaycana səfər etmişdi. Onun qarşısında dəfələrlə şeir demişəm.  

- Adətən, uşaqlıqda çoxunun kosmonavt olmaq istəyi olur. Sizdə belə bir həvəs olubmu?

- Mən uşaqlıqdan hüquqşünas olmaq istəmişəm. Digər bir sənət düşünməmişəm. Ailədə sovet dövründə belə bir stereotip var idi ki, qız uşağı oldusa, onu həkim kimi görmək istəyirlər. Bizdə də belə olub. Amma mən hiss edirdim ki, həkimlik gözəl peşə olsa da, yaxşı oxusam da, dəqiq elmlərə bir o qədər yatımım yoxdur. Mən uşaqlıqdan özümü müstəntiq kimi görürdüm, fikirləşirdim ki, bütün açılmayan cinayətləri, ən müəmmalı qətlləri mən aça bilərəm. Bəlkə də, bu detektivləri çox oxumağımdan irəli gəlirdi. Mən orta məktəbi bitirən illərdə o zaman hakimiyyətdə olan ümummilli lider Heydər Əliyev tarixi bir qərar verdi. Hüquq fakültəsinə ancaq fəhlə və kəndli ailəsindən olan gənclər daxil ola bilərdilər. Onlar həm də istehsalatdan gəlməli idilər. Bu gün yetişən kadrlara baxanda görmək olar ki, bu, vaxtında atılmış addım idi. Əgər elə getsəydi, bir müddətdən sonra hüquq sahəsində çalışan savadlı insan qalmayacaqdı. Mən demirəm onların hamısı savadsız idi, amma orada bir boşluq var idi və Heydər Əliyev də bunu vaxtında görüb belə bir qərar vermişdi. Mən də o zaman hüquq fakültəsinə sənədlərimi verə bilmədim. Amma bu arzum arzu olaraq qalmadı. Mən artıq ali məktəbi bitirmişdim, aspiranturanı bitirmişdim, elmlər namizədi idim, belə bir fürsət yarandı və mən də onu boşa vermədim. İllər öncə ürəyimdə olan o arzunu heç olmasa, kağız üzərində gerçəkləşdirmək, ikinci ali təhsil almaq üçün Bakı Dövlət Universitetinə üz tutdum və diplomumu aldım.

- Jalə xanım, hiss olunur ki, gözəl geyinməyi sevirsiniz. Hansı markalardan geyinirsiniz?

- Markanı qəbul edirəm, bu yaxşıdır. Amma markanın düşkünü olmaq, bunun xəstəsi olmaq, onu özünə baş ucalığı bilmək mənə gülünc gəlir. İnsan hansı markadan geyinməsilə öyünməkdənsə, axırıncı dəfə hansı kitabı oxuduğu ilə öyünsə, kiməsə etdiyi yaxşılıqla öyünsə, daha yaxşı olar. Amma brend geyinən insanlara pis baxmıram. 

- Kitabdan danışdınız, yeri gəlmişkən, axırıncı dəfə hansı kitabı oxumusunuz? Ümumiyyətlə, kitab oxumağa vaxtınız olurmu?

- Bu, bizim böyük bir bəlamızdır. Mən uşaqlara bunu təlqin edirəm, evdəkilərə şərt qoymuşam ki, həftədə bir kitab oxuyub mənə nəql etsinlər. Bu tələbi onların qarşısında qoyuram, amma özüm əməl edə bilmirəm. Nə yaxşı ki, valideynlərim uşaqlıqda məni düzgün istiqamətləndiriblər. Amma mən son 1-2 ayda oxuduğum kitab adı çəkə bilmirəm. Ona görə ki, işim çoxdur. 

- Azərbaycan ədəbiyyatında sevimli yazıçılarınız varmı?

- Mən özüm füzulişünasam, namizədliyimi Füzulinin yaradıcılığı üzərində, doktorluğumu isə müasir  türk  poeziyasından müdafiə eləmişəm. Azərbaycan ədəbiyyatı mənim üçün Füzulidən başlayır və Sabirlə davam edir.

- Bitmir...

- Yox, bitir desəm, bir az ədalətsizlik olar. Çünki həyat davam edir, dünya davam edir, hər gün bir yeni əsər çıxır ortalığa. 

- Həyatınızın ən cəsarətli, ən çılğın addımı nə olub? Olubmu?

- Kənardan bir qadın çox güclü, cəsarətli qadın təsiri bağışlaya bilər. Amma unutmayaq ki, o, daxilində elə qadındır. Qadından zorla pəhləvan obrazı yaratmayaq. Heç vaxt yer üzündə müharibələri qadınlar başlamayıblar. Düşünürəm ki, ailəsinin də birliyini pozan heç vaxt qadınlar olmayıblar. Kişilər inciməsinlər, qadınlar həmişə bütövlük tərəfdarı olublar. Mən xarakter olaraq qorxaq deyiləm, amma yadımda qalan elə bir çılğın, cəsarətli addımım olmayıb. Haradasa bir söz demək lazımdırsa, kimisə müdafiə etmək lazımdırsa, qorxmadan onu demişəm. Amma fiziki baxımdan hansısa bir kəskin addım atdığım olmayıb.

- Yemək bişirə bilirsiniz? Hansı yeməkləri sevirsiniz?

- Bütün yeməkləri sevirəm, bişirə də bilirəm. Mən daha çox özəl günlərdə yeməkləri özüm bişirirəm.